Ўзини аёл кишидан устун деб билганлар жоҳилдир, деган эди Жамолиддин Румий.
Редярд Киплинг қайд этганидек, аёлнинг таҳмин қилган нарсаси, эркакнинг ишончи комил бўлган мавзусидан тўғрироқ.
Уввос солиб йиғлаган бир аёлнинг кўз ёшлари уни йиғлатган инсоннинг келажакда бошига келадиганлари остига қўйилган имзодир, дея огоҳлантирган эди Чарлз Буковски.
Толстой таъкидлаганидек, аёл шундай ҳилқатки, уни қанча ўргансанг ўрган, ҳар доим дарснинг янги мавзусидек туради.
Уинстон Черчил ўзининг ҳаётдаги энг ёрқин муваффақияти рафиқасини ўзи билан оила қуришга кўндира олгани эканини қайд этган.
Линда Ли-Поттернинг фикрича, кучли эркаклар ўз аёлининг қўллаб-қувватлаши билан муваффақиятга эришади, кучли аёллар эса турмуш ўртоғига қарамай муваффақиятлидир.
Аёл билмаганга нафс, билганга нафасдир, деган эди Шамс Табризий.
Гёте айтганидек, аёлни, шеърни ва мусиқани севмаган киши бир умр аҳмоқ каби яшайди.
Пабло Неруданинг айтишича, бир аёл кўп нарсаларни тилга келтириш керак бўлган жойда сукут сақлаётган бўлса, бу эркакнинг бутун имкониятларини йўқотганини билдиради.
Гулчеҳра АЗИМОВА тайёрлади.