Баъзида танишларимнинг фарзандлари билан чиқишолмаётгани, улар хулқи бузилиб кетаётгани ҳақидаги гапларини эшитиб қоламан. Тарбияси издан чиқиб кетаётганини, айтганини қилмаётганини куюниб гапиришади. Сир эмаски, ота ёки она бўлиб, бундай муаммога кўпчилигимиз дуч келганмиз. Бундай вазиятда кўпчиликни бир савол қийнайди: қаерда хато қилдим? Уларга ҳамма шароитни яратиб берган бўлсам, яна нима қилиш мумкин? Шу муаммо сабаб фарзандини психолокка олиб борганлар нечта? Ҳар куни болаларини уришган, калтаклаганлар қанча?
Лекин бу ҳолатда кўпчилик ҳамма айб ўзида, оила муҳитида эканлигини хаёлига ҳам келтирмайди. Ўзи бирорта китобни варақламай, бутун вақтини ижтимоий тармоқларда ўтказадиган ота ўғлидан китоб ўқишини талаб қилиши тўғрими? Бу муҳитда ўсаётган ўғил қандай қилиб китоб ўқисин? Ё ишдан келиб, ётиб олиб телевизордан бош кўтармайдиган ота-она фарзандларидан дарс қилишни, ўқиб-ўрганишни талаб қилиши қанчалик тўғри? Биров эшикдан сўраб келса «мени сўраса, уйда йўқлар деб айт», дея фарзандига тайинлаган она улардан ёлғон гапирмасликни, тўғрисўзликни талаб қилиши мантиқлими?
Қаердадир ўқигандим, Японлардан «Сизлар фарзандларингизга қандай тарбия берасизлар», деб сўрашган экан. Шунда улар «биз ҳеч нарса қилмаймиз, шунчаки ўзимиз тўғри бўлиб, уларга яхши томондан ўрнак кўрсатамиз» деган экан.
Болалар озгина сўзингиздан, кўпгина феълингиздан ўрнак олади. Сўзингизни ширин, феълингизни гўзал қилинг!
Фозилжон Мамашарипов.